Biografija:

Josip Broz - Tito se rodio u selu Kumrovcu na Sutli, u najzapadnijem delu Hrvatskog zagorja (tada Austro-Ugarska) 7. maja 1892. godine kao sedmo od petnaestoro dece roditelja Franje (Franceka) i Marije Broz, rođene Javeršek. Mali "nesporazum" oko datuma rođenja, obzirom da se Titov rođendan slavi 25. maja, objasnili su njegovi biografi činjenicom da je Josip Broz za vreme svoga dugogodišnjeg revolucionarnog rada bio prisiljen da se služi lažnim papirima i dokumentima, pa je tako i u jednom vojničkom dokumentu austro-ugarske vojske zabeženo da je rođen 25. maja. A upravo na taj dan (25. V 1944) izvršen je i desant na Drvar. Rođendan je ostao, pa ni sam Tito nije želio da se taj datum menja kad ga je narod već prihvatio.

Dana 4. maja 1980. u 15.05 sati na Kliničkom bolničkom centru u Ljubljani umro je najveći sin naših naroda i narodnosti, predsjednik Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, predsjednik Saveza Komunista, Vrhovni Komandant oružanih snaga, Maršal Jugoslavija Josip Broz Tito. Sahranjen je 8. maja 1980. u Beogradu u Kući cveća. Na njegovoj sahrani bilo je prisutno 209 delegacija iz 127 država svijeta. Titova sahrana bila je zvanično najposjećenija sahrana nekog državnika u prošlom veku.

Pol:	muško
Godina rođenja:	1892

Josip Broz Tito - i Čegevara : Početkom 1948. dolazi do objave „Rezolucije Informbiroa„ u kojoj je Tito i njegovo najuže vodstvo proglašeno za bandu demonskih urotnika, špijuna i ideoloških jeretika. U tim trenutcima Tito je pokazao zavidnu hrabrost (naročito ako se zna kako u trenutku raskida nije mogao računati na podršku zapada i Sjedinjenih Američkih Država) i odlučnost, ne dozvoljavajujući da bude upleten u ideološke sporove i insistirajući na državnoj samostalnosti kao načelu odnosa među suverenim zemljama. Raskid je bio praćen masovnim progonima stvarnih i imaginarnih „informbiroovaca„, naročito na Golom otoku. Smatra se da je preko 40.000 stvarnih i navodnih staljinista kao i slučajnih žrtava podvrgnuto represalijama u razdoblju od 1948. do ranih 50-ih. Na planu unutrašnje politike Tito 1950. započinje uvođenje radničkog samoupravljanja kao pokušaj sprječavanja daljnje birokratizacije jednopartijskog sistema.

Josip Broz - Tito i JFK : Juna 1950 Tito drži govor u Narodnoj skupštini. Najavljuje se uvođenje radničkog samoupravljanja, uvedeno je tržište roba, raspuštene su seljačke radne zadruge. Izvršena je decentralizacija, povećano je ovlašćenja republika, smanjena je represija i izvršena je demokratizacija društvenog i političkog života. Tokom 60-ih godina prošlog veka, Tito uvodi niz privrednih i političkih reformi koje su za svrhu imale smanjenje nasilja državnog aparata nad seljacima i inteligencijom, jačanje prava republika naspram državnog centralizma, kao i uvođenje elemenata tržišne privrede. U januaru 1953. izabran je za predsednika Republike. U tom razdoblju Jugoslavija je počela dobijati i vojnu i ekonomsku pomoć zapada, kao ohrabrjenje režimu da nastavi ulogu prepreke daljnjem širenju sovjetskog uticaja. Godine 1955., nakon Staljinove smrti i mlake sovjetske liberalizacije pod Hruščevom, Tito normalizuje odnose sa SSSR-om.

Josip Broz - Tito i Elizabeta II - kraljica Velike Britanije : Razvijanje dozvoljenih prostora slobode u zemlji odvijalo se u ciklusima stezanja i popuštanja. Prva reakcija na raskid sa SSSR-om bio je rast represije, sa okrutnim režimom Golog ostrva, ubistvom Andrije Hebranga, prisilnom kolektivizacijom na selu. Postepeno se režim ublažuje; priznaje se promašaj kolektivizacije i usvaja fleksibilnija politika prema selu. Dozvoljava se više osobnih sloboda. Ponovno stezanje označeno je hapšenjem Milovana Đilasa 1954, pa onda opet proširenje smjenjivanjem Aleksandra Rankovića 1966, pa stezanje obračunima sa "liberalima", "tehnomenadžerima" i "nacionalistima" 1970-1972.

Opis:

U oktobru i novembru 1941. godine Tito boravi u Užicu, odakle usmerava ustank protiv Nemačke. U Rudom, u istočnoj Bosni, 22. decembra 1941. osniva Prvu proletersku brigadu. Na osnovi uspeha postignutih u ustanku i oslobodilačkoj borbi u drugoj polovini 1942. izdaje naredbu o osnivanju prvih divizija i korpusa, što je bio temelj stvaranja Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije (NOVJ). Na njegovu inicijativu u Bihaću se 27. Novembra 1942. sastaju predstavnici NOB iz svih krajeva Jugoslavije i formiraju AVNOJ - Antifašističko veće narodnog oslobođenja Jugoslavije. Godinu dana posle, 29. i 30. novembra 1943, u Jajcu se sastaje AVNOJ na svoje drugo zasjedanje i donosi istorijske odluke o budućem uređenju Jugoslavije kao federativne države ravnopravnih naroda i narodnosti Jugoslavije.

Tito dobija čin maršala. Neko vreme rukovodi oslobodilačkom borbom iz Drvara, odakle, posle neuspjelog nemačkog desanta, 25. maja 1944. godine, odlazi na Vis, gde razvija široku delatnost za međunarodno priznanje nove Jugoslavije. U augustu 1944. susreće se u Napulju s predsednikom britanske vlade Winstonom Churchillom. Istovremeno dok se bori za međunarodno priznanje novoga stanja na tlu Jugoslavije, rukovodi, kao vrhovni komandant, operacijama oslobođenja zemlje, koje usklađuje s operacijama savezničkih vojski. Predveče 23. oktobra 1944. stiže u oslobođeni Beograd. Potvrđujući već izborene tekovine, Tito 7. marta 1945. godine formira vladu Demokratske Federativne Jugoslavije.

Narodnooslobodilačka borba naroda Jugoslavije pobednički je završena 15. maja 1945. Još u toku borbe - 19. novembra 1944. - Predsedništvo AVNOJ-a dodelilo je Titu naziv narodnog heroja Jugoslavije. Josip Broz Tito bio je jedini Vrhovni komandant u drugom svetskom ratu koji je svoje borce lično vodio u bitku. Ranjen je u bitci na Sutjesci u junu 1943. godine.

Ostali Podaci:

Godine 1948. odupro se diktatu Staljina, odbacivši njegovu neprijateljsku politiku prema tekovinama socijalističke revolucije u Jugoslaviji i tekovinama oslobodilačke borbe. Odbijanjem da se pokori tzv. Rezoluciji Informativnog biroa komunističkih i radničkih parija (Informbiro), koja je sadržavala agresivnu politiku Staljina prema Jugoslaviji, Tito je, u ime načela ravnopravnosti naroda i komunističkih partija svih zemalja, odbacio politiku međunarodnoga hegemonizma i diktata velike sile. U Narodnoj skupštini FNRJ 27. juna 1950. podneo je obrazloženje Osnovnog zakona o upravljanju radnim kolektivima od strane radnika, istaknuvši staro socijalističko geslo "Fabrike radnicima". Prvi put je za Predsednika Republike izabran 14. januara 1953.